GENTBRUGGE – Wouter Kongs uit Gentbrugge is nog niet bekomen. Hij kreeg vrijdag een boete van honderd euro omdat hij met de gsm belde terwijl hij in de Lange Violettestraat fietste. ‘Krankzinnig. Ik vormde voor niemand een gevaar, zelfs niet voor mezelf.’

Dat telefoneren in een rijdende wagen met de gsm in de hand het rijgedrag negatief beïnvloedt, zal niemand betwisten. Maar dat ook bellen op de fiets met een boete wordt bestraft, is voor veel burgers moeilijk te verteren.

Zeker nu onze krant aan het licht bracht dat het verkeersveiligheidsfonds zo goed gespekt wordt met de opbrengsten van uitgeschreven verkeersboetes dat nogal wat politiezones het teruggevloeide geld amper op krijgen.

Wouter Kongs, journalist bij de krant De Tijd, reed vrijdagmiddag met de fiets door de Lange Violettestraat toen hij door zijn vader werd opgebeld. ‘Ik nam op en voerde rustig verder fietsend in een kalme straat een gesprek tot ik door twee agenten in een combi werd gevraagd om te stoppen en mijn identiteitskaart te tonen. Toen ze me zeiden dat ik niet mocht telefoneren tijdens het fietsen, viel ik uit de lucht. Ik wist niet dat dit strafbaar was. Bekomen van de eerste schok, dacht ik dat ze me een verwittiging zouden geven maar neen, meteen een boete. Toen een van hen zei dat het me honderd euro zou kosten, was ik helemaal de kluts kwijt. Iedereen aan wie ik het vertel, reageert verbijsterd en vindt het een ware schande.’

Gisteren viel de factuur in de bus van Wouter Kongs. ‘Ik ben echt niet van plan dit zomaar klakkeloos te betalen’, zegt hij. ‘Die straf is zo buiten proportie. Hier moet ik vele uren voor werken. Achteraf vernam ik dat dit in Nederland en Denemarken niet eens verboden is.’

‘Als die overijverige agenten eerlijk zijn, dan moeten ze toegeven dat de situatie helemaal niet van die aard was om een dergelijke hoge boete te rechtvaardigen. Ik meende dat Gent een fietsvriendelijke stad was, maar ik heb mijn mening moeten herzien.’

Eten op de fiets

De wet is duidelijk: als bestuurder in een rijdend voertuig is het verboden met de gsm in de hand te bellen. Dus ook op de brommer, tractor en fiets. Maar er is natuurlijk een verschil tussen de letter en de geest van de wet.

‘Wij geven geen algemene richtlijnen aan onze agenten over het beboeten van fietsers die aan het bellen zijn’, zegt Steven de Smet van de Gentse politie. ‘De context speelt immers een belangrijke rol. Bovendien werken wij met politiemensen, met de nadruk op de laatste twee lettergrepen. Iedere agent heeft de vrijheid om zelf te beslissen hoe streng hij of zij omspringt met dergelijk gedrag.’

‘Het gaat overigens niet alleen over de gsm op de fiets. Iedere bestuurder moet op ieder moment alle noodzakelijke rijbewegingen kunnen uitvoeren. Dat betekent dat men met twee handen moet sturen. Eten op de fiets of in één hand een zware boodschappentas vasthouden, kan even gevaarlijk zijn.’

Aandacht

Professor Jan Pauwels van de KU Leuven heeft de gevolgen van gsm-gebruik in het verkeer bestudeerd en komt tot dezelfde slotsom: ‘Zowel in de wagen als op de fiets neemt bellen met de gsm in de hand een deel van de aandacht in beslag. Bovendien hebben we getest dat bij een plots overstekend kind, uitwijken met één hand veel moeilijker zo niet onmogelijk is. Hetzelfde geldt overigens voor al die jongeren die met de koptelefoon op fietsen. Zij horen niets van naderend verkeer. Het is zoals het oude spreekwoord zegt: Een mens kan geen twee dingen tegelijk doen.’

Leuk detail: toen burgemeester Bart Somers eind 2005 in zijn stad Mechelen twee kerels een handtas zag roven, zette hij moedig de achtervolging in met een fiets die hij leende van een passerende scout. Ondertussen belde hij al fietsend naar de politie. Hij kwam ervan af zonder boete.

Nummerplaat : JYN 046
Wagen : donkerblauwe of paarse Volkswagen Polo

Deze informatie wordt niet gezien als ‘a blame’ maar des te meer als een waarschuwing. De schrijver in kwestie vindt dat anonieme politiewagens een ‘niet zo eerlijke’ manier zijn om mensen te betrappen op overtredingen.

Deze blog werd opgericht vanuit het gevoel en de ervaring dat er vandaag de dag steeds meer en meer op jongeren gespookt wordt. Alsof het harder ‘aanpakken’ van jongeren de enige oplossing is voor problemen die zich in onze hedendaagse maatschappij stellen.
Het delen van ideëen en meningen kan ons in staat stellen te werken naar een betere functionering. Of dit een realistisch doel is, wordt in het midden gelaten.
Informatie is een belangrijke sleutel tot het geheel beeld; álle informatie, niet enkel ‘voor het publiek bestemde informatie’.